Het heeft mij bevreemd dat de pleitnota van de landsadvocaat pas op de vergadering is uitgereikt. Daarmee bracht hij de eisende partij in een lastig parket. Deze kon het stuk dus niet inzien voor de vergadering en moest “uit het zadel”reageren, wat hij overigens voortreffelijk, zij het wat emotioneel, heeft gedaan. Maar denkelijk zou hij nog beter hebben kunnen reageren als hij voldoende tijd had om zich voor te bereiden. En de landsadvocaat werd die mogelijkheid wél geboden. Boeiend is te weten dat enkele personen van het ministerie van Hoogervorst, verantwoordelijk voor de tekst van de nieuwe zorgwet, aanwezig waren op de zitting en in een incidenteel geval een verklaring mocht geven. De minister had voordien een brief van de Stichting ontvangen m,et een verzoek om antwoord. Aangetekend was dat als dat er niet kwam, een kort geding zou worden aangespannen. De minister had dus met zijn leger aan technisch specialisten voldoende tijd om een weerwoord op te stellen. Enerzijds heeft hij geen antwoord gegeven en anderzijds heeft hij zijn duurbetaalde ambtenaren niet aan het werk gezet om vast zijn visie uit te dragen. Een bevriende advocaat noemde deze werkwijze een straatvechtersmentaliteit en dat komt mij ook zo voor. Het gaat niet om de juistheid, correctheid of rechtvaardigheid maar om te winnen. In het onderstaande wordt ingegaan op enkele aspecten de AWBZ betreffende. Boeiend is tenslotte te weten dat de nieuwe Zorgwet en de Memorie van Toelichting in het inleidend gedeelte uitdrukkelijk spreken over de inwoners van Nederland, die adeqate zorg moeten worden gegarandeerd. Op geen enkele wijze is gesteld dat het om alle personen met een Nederlands pensioen gaat. De latere paragrafen, waar de BuitenNederlanders dus ook moeten meebetalen, wordt niet in de uitgangspunten onderbouwd. Uit de pleitnota van de landsadvocaat v.w.b. de AWBZ 8. Over de drie
woonlanden kan het volgende worden opgemerkt: Commentaar: 1. Onbekend is welke folder de landsadvocaat op het oog had. Maar bijgevoegd (bijl 1) is een folder van Tailor Made, waar een onbezorgd wonen project in Zuid Spanje aan de man wordt gebracht. 2. Onder het hoofdstuk “Kunt u het woonlandpakket nog een uitleggen?” wordt de situatie van de nieuwe Zorgwet uit de doeken gedaan. Dit is feitelijke en correcte informatie. 3. Duidelijk wordt ook gesteld (2e alinea) “Bovendien zou u in Nederland een eigen bijdrage betalen wanneer u AWBZ-zorg afneemt. Volgens plannen van de minister tot maar liefst 15% over uw verzamelinkomen (vergeten is te melden dat er een maximum is van ca. € 30.000). In Spanje uiteraard niet, want daar wordt de AWBZ-zorg niet vergoed” (en dat is nu juist wat de advocaat van de eisers heeft gesteld). 4. Uit de woorden kan men opmaken dat er wel AWBZ-zorg bestaat, maar dat die in Spanje niet wordt vergoed. Dat is dus onjuist, zoals ook later zal blijken. Als er AWBZ-zorg zou bestaan zou dat conform de EEG regeling ook worden vergoed uit de Nederlandse schatkist. Dat het niet wordt vergoed betekent dus niets meer of minder dat de AWBZ-zorg in Spanje onbestaanbaar is. 5. Verder:”Wanneer u op het woonpark deze langdurige zorg nodig heeft, betaalt u in plaats daarvan aan de Wielborgh een kostendekkend tarief. Alarmopvolging en kortdurende zorg zitten overigens al in uw servicebijdrage inbegrepen”. 6. Duidelijk is dat de AWBZ-zorg wordt overgenomen door de Wielborgh en dat daarvoor betaald moet worden, m.u.v. enkele eenvoudige services, die al in de servicekosten zijn begrepen. 7. Uit de tekst van de folder is dus duidelijk op te maken dat er geen AWBZ-zorg in Spanje is. Maar als dat nodig is zal Wielborgh dit regelen tegen een (extra!) tarief. 8. Interessant is te weten wat wordt verstaan onder een kostendekkend tarief. Maar het kan haast niet anders dan dat de betrokkene, die op deze (AWBZ)-zorg een beroep doet, het volle pond moet gaan betalen. Terwijl hij in Nederland ook al de 8,8% premie heeft betaald. En dat is heel wat anders dan dat de landsadvocaat heeft gesuggereerd. 9. Uiteindelijk mag niet worden vergeten dat a. De projectontwikkelaars in Spanje niet allemaal een goede naam hebben en b. zij er economisch baat bij hebben hun producten aan de man te brengen waardoor c. zij de situatie zo rooskleurig mogelijk zullen voorstellen als maar mogelijk is. 10. Onder het hoofdstuk “Hoe zit het nu met de AWBZ?” wordt nog eens herhaald “Aangezien er in Spanje geen AWBZ-regeling is, kan daar op (g)rond van dit woonlandpricipe ook geen gebruik van worden gemaakt”. En “Er zijn trouwens steeds meer geluiden dat de AWBZ ook in Nederland zijn langste tijd heeft gehad en zal opgaan in enerzijds de zorgverzekering en anderzijds hulp vanuit de gemeenten (Wet op de Maatschappelijke Ondersteuning). Op termijn is dat misschien gunstig voor de residenten in Spanje, omdat de premie waarvoor u nu moet blijven betalen mogelijk komt te vervallen, ook al kan u er geen gebruik van maken binnen het woonlandpakket”. 11. Hier komt in concreto de aap uit de mouw. Er is geen AWBZ-regeling in Spanje. 12. Mij is onbekend of deze genoemde geluiden juist zijn, maar het zou mij verbazen. In ieder geval wordt met deze “gunstig voor residenten” regeling weer een positief (toekomstig) argument aangevoerd om zich in Spanje te vestigen omdat de premie zou gaan vervallen. Er wordt echter niet bij vermeldt dat in voorkomend geval natuurlijk de ziekenfondspremies aanzienlijk zullen gaan stijgen als de AWBZ – zorg (deels) door de ziekenfondsen zal moeten worden bekostigd. En de Nederlanders in Spanje zullen ook deze toekomstige hogere premies moeten betalen. Dus hier duidelijk zeer onvolkomen dan wel een feitelijk onjuiste informatie. 13. In ieder geval hebben zij duidelijk gesteld dat er geen AWBZ-regeling in Spanje is. 14. Het is dan ook uiterst ridicuul dat de landsadvocaat zich heeft gebaseerd op een particuliere folder en zelf geen feitelijke informatie heeft verstrekt. .Frankrijk:
de Franse gezondheidszorg staat als hoog staand bekend.
In Commentaar 1. Het gaat niet om de effectiviteit van de gezondheidszorg, maar over de omvang van de dekking. Het is treurig te moeten constateren dat de geneeskundige zorg in andere Europese landen op een hoger niveau staat dan dat in Nederland. Maar de basisdekking is in de meeste gevallen aanzienlijk minder. Daartegenover staat dan ook veelal een lagere bijdrage en ook eigen bijdragen. .België: het
zorgaanbod in België is kwantitatief en kwalitatief
bijzonder goed. Er Commentaar 1. Het feit dat de medische zorg is België uitstekend is, is geen punt van belang in de eis. 2. Er zijn op sociaal gebied naast een centraal systeem, vaak drie systemen in België, voor ieder gewest één. Alleen Vlaanderen en mogelijk Brussel kennen het systeem van een jaarlijkse betaling van € 25. 3. In Wallonië is deze vorm van zorg geheel onbekend. 4. Het betreft hier overigens slechts enige hulp v.w.b. de mantel- en thuiszorg dus hulp in het huishouden. En dat is geheel anders dan de landsadvocaat suggereerde. Er is in het geheel geen sprake van een brede AWBZ-zorg. Deze is in België ook onbekend. 5. En als we de jaarpremies vergelijken, in Nederland per persoon een maximaal bedrag van € 2.640 en in Vlaanderen € 25. Ieder zinnig mens zou toch moeten kunnen bedenken dat de daarvoor geboden zorg volledig onvergelijkbaar is. 6. Merkwaardig dus dat de landsadvocaat alleen over Vlaanderen heeft gesproken en niet over Wallonië. Hij kende het Vlaamse systeem omdat hij in België woont en met een Belgische was gehuwd. Maar suggereerde daardoor tevens dat in geheel België hetzelfde systeem werd gehanteerd, wat apert onjuist is. 7. En het feit dat de Vlaamse volksverzekering voorziet in een inkomensvervangende uitkering is natuurlijk mooi, maar dat geldt zeker niet voor gepensioneerden. 18 .In vergelijking
met Nederlandse ingezetenen betalen zij juist 30% minder.
Met die Commentaar 1. Dat v.w.b. de AWBZ de BuitenNederlanders minder betalen dan de inwoners is ook niet huist. De heer Adrian van den Kieboom heeft berekend dat met de in Nederland toegepast heffingskorting de Nederlanders er zelfs minder aan bijdragen. 2. Het gestelde
“dat -gemiddeld gezien -in andere lidstaten de
'AWBZ-achtige Zie de Wijziging
Regeling zorgverzekering, Strcrt 2005, nr. 203/ pag. 12,
en .De situatie is
niet zo somber als eisers schetsen. Wij zeiden al dat
sommige "Deze forse
eigen bijdrage zou u in elk geval kwijt zijn als u in
Nederland was Kennelijk kunnen
gepensioneerden in Spanje dus financieel zelfs beter af
zijn. Commentaar 1. Duidelijk heeft de landsadvocaat een andere reclamefolder gehanteerd dan ik. 2. Maar ook daarin wordt natuurlijk de verhuizing naar Spanje warm aanbevolen en niet alleen vanwege de zon. 3. Dat men maar 8,8% betaalt aan AWBZ t.o.v. de Nederlander, die 12,55 betaalt, is onjuist zoals de heer Adrian van den Kieboom, hiervoor aangehaald, heeft bewezen. 4. Dus de uitspraak
dat men een “behoorlijk voordeel hebben t.o.v. 5. Dus ook dat voordeelpunt is non-existent. Eisers
bestrijden de gedachte dat het om redenen van
solidariteit passend is dat in het Commentaar 1. Als men zich in het buitenland vestigt kon men kiezen voor het doorbetalen van de AWBZ premie of deze betalingen beëindigen. De meeste Nederlanders hebben deze betaling stopgezet. 2. Aangezien het nieuwe zorgsysteem voor BuitenNederlanders is en deze dus hun langste tijd in Nederland hebben gewerkt, hebben zij al die jaren betaald aan de AWBZ. De meeste aanvaardden echter dat zij door het gaan wonen in het buitenland deze zorg niet meer vergoed zouden krijgen. 3. De enkeling, die wel verzekerd was en diegene, die onder de welstandsgrens bleef, bleef onder het oude systeem verzekerd van AWBZ-zorg. En deze zorg wordt hem nu ook afgepakt en er komt in de meeste gevallen geen andere zorg voor in de plaats. 4. De landsadvocaat is van mening dat, als men mettertijd behoeft heeft aan de AWBZ, men er een beroep op kan doen. Dat zal dus inhouden dat zij moeten terugkeren naar Nederland omdat de zorg elders niet bestaat. Dat is kennelijk ook de bedoeling van de landsadvocaat. En dat is weer geheel strijdig met zijn voorgaande uitspraken dat er wél AWBZ-zorg in het buitenland was. 5. Als dat zo was, was het n.l. in het geheel niet noodzakelijk om terug te keren. 6. Hij gaat er dus a-priori van uit dat men, als men de zorg nodig heeft, terugkeert naar Nederland. 7. En dus is het woord solidariteit in deze context volledig misplaatst. 8. Bovendien wat te denken van asielzoekers en buitenlanders, die pas op latere leeftijd naar Nederland komen en daar aan de slag gaan. Die hebben in hun vroeger leven ook geen AWBZ betaald. Komen die dan ook niet in de AWBZ ondanks dat ze er wel voor moeten gaan betalen als ze in Nederland gaan werken? 9. Neem nu een zeer vermogen man, die in het buitenland (buiten Europa) nooit een pensioen heeft opgebouwd. Hij heeft wel een groot vermogen bijeengebracht. Hij komt op 50-jarige leeftijd naar Nederland en wordt daar premieplichtig voor ziekenzorg en AWBZ. Hij bouwt zo zeer weinig AOW op. Als hij niet meer werkt krijgt hij een zeer klein bedrag aan AOW. Hierover betaalt hij dan marginaal een bedrag voor de zorg en AWBZ maar heeft er natuurlijk wel recht op. Is dat dan wel solidariteit?
Ik wens de rechter veel kracht en wijsheid toe. Rob |