Een beetje historie: Nederland heeft per 1-1-2006 een nieuwe Nederlandse zorgwet ingevoerd. Ook de in het buitenland wonenden, met een wettelijk pensioen zoals AOW of een andere uitkering uit Nederland, vallen veelal onder deze wet en moeten voortaan een bijdrage aan Nederland betalen. Er is geen sprake meer van een keuzevrijheid om zich privé te kunnen verzekeren. Het gevolg is dan ook een veel hogere bijdrage aan Nederland dan voorheen aan België. Het antwoord op deze maatregel: Er werd een Stichting Belangenbehartiging Nederlandse Gepensioneerden in het Buitenland afgekort SBNGB opgericht. Voor België hadden de gepensioneerden en toekomstige gepensioneerden met uitkering uit Nederland in België zich als belangengroep verenigd door middel van een grote groep donateurs en sponsoren. Twee personen waren afgevaardigd in de SBNGB.: F.H.J.J. Andriessen en J.C. Ramaer Ter informatie een korte omschrijving van onze stichting SBNGB en haar doelstellingen. Ten tijde van de inwerkingtreding van de Zorgverzekeringswet op 1.1.2006 waren er over geheel Europa verspreid vele gepensioneerden die zich ernstig zorgen maakten over de uiterst negatieve gevolgen die de introductie genoemde wet voor onze doelgroep teweeg zou brengen. De voornaamste aspecten die zich daarbij aandienden waren o.a. de eenzijdige opzegging van de particuliere zorgverzekeringen, de daaruit voorvloeiende ontzegging van toegang tot de solidariteit, hoeksteen van de ZVW en een verworven recht waaraan wij gedurende ons werkzame leven onze bijdrage hadden geleverd, alsmede het verschijnsel van “dubbel betalen” in die landen waar het publieke zorgstelsel geheel of gedeeltelijk gefinancierd wordt uit de algemene middelen waaraan door de aldaar wonende Nederlanders via de inkomstenbelasting wordt meebetaald. Uit de gesprekken die gevoerd werden met o.a. de betreffende vertegenwoordigers van de politieke partijen bleek dat bij het aannemen van genoemde wet door de 2e en de 1e Kamer de gevolgen van deze wet voor met name onze groep onvoldoende waren geëvalueerd. De spelregels voor diegenen die reeds vertrokken voor 1.1.2006 werden tijdens de wedstrijd drastisch gewijzigd met dikwijls zeer nadelige gevolgen en voor diegenen die daarna wilden emigreren betekende de wet in vele gevallen een grote belemmering in plaats van de beloofde verbeterde migratiefaciliteiten. De eisen van de SBNGB waren :
Aangezien al meteen duidelijk werd dat de overheid en de politiek partijen onze bezwaren volstrekt niet ontvankelijk of zelfs maar bespreekbaar te wensten te maken konden wij niet anders dan besluiten onze belangen via de juridische weg te behartigen. Daartoe hebben wij de hulp ingeroepen van het advocatenkantoor de Brauw, Blackstone Westbroek gevestigd in Amsterdam. Wij hebben inmiddels alle rechtelijk niveaus in Nederland en Luxemburg doorlopen gedurende de afgelopen 5 jaar. In eerste istantie werd er een kort geding aangespannen.
De Centrale Raad van Beroep heeft dus huiswerk opgekregen op een aantal concrete punten. Die raken aan de kern van de zaak en dat is een positief resultaat. Immers, als er sprake is van discriminatie, zou het oordeel van het Hof n.a.v. de twee vragen van de Raad v. Beroep kunnen luiden dat de “...bepalingen WEL in de weg staan van de nationale regeling....”. Zoals bekend prevaleert Europees recht boven nationaal recht. De doelgroep: * In Belgie is er een eigen bijdrage, remgeld genoemd, voor artsenbezoek, ziekenhuisopname, medicijnen etc.. Afhankelijk van de persoonlijke situatie kan dit remgeld oplopen tot ca.30%. * In Belgie bestaat de wet Maximum Factuur die het remgeld voor artsenbezoek ,ziekenhuisopname en medicijnen afhankelijk van het netto inkomen beperkt van EUR. 450,- tot maximaal EUR. 2.500,-/jaar . Het laatste bedrag bij een netto inkomen boven ca. EUR. 51.000,- /jaar. Zie elders op deze site * Naast het standaard zorgpakket kan men tot 65 jaar bij diverse ziekenfondsen eventueel een particuliere aanvullende hospitalisaitie verzekering afsluiten die de extra kosten dekt bij een ziekenhuisopname zoals extra remgelden, extra erelonen voor artsen en andere verzorgenden bij een twee- of eenpersoonskamer en andere extra kosten die door de wet maximumfactiuur niet worden vergoedt. Het is natuurlijk altijd aan te raden de polis van een dergelijke hospitalisatieverzekering goed door te lezen. Of men een dergelijke verzekering voor zichzelf noodzakelijk acht is dan ook sterk persoonsgebonden. Zie voor de Wet Maximum factuur elders op deze site. * Te bedenken valt verder het feit dat de betrokken NederBelgen die een zorgbijdrage aan Nederland betalen voor een deel ook via hun personenbelasting aan de zorg in Belgie bijdragen. Dit wordt echter voor een deel weer gecompenseerd door de fiscale aftrekbaarheid in Belgie. Door de uitspraken van de Raad van State op woensdag 25 april 2007 werden de beroepsschriften zowel voor het keuzerecht als voor de hoogte van de woonlandfactoren helaas niet ontvankelijk verklaard. De Stichting SBNGB en de diverse landenbelangengroepen cq verenigingen moesten opnieuw naar de rechter, en wel in Amsterdam. Er werden tien nieuwe proefprocedures ingediend over zowel het keuzerecht als de woonlandfactor. De rechtbank Amsterdam is ingegaan op de inhoudelijke kant van de zaak, maar heeft de beroepen helaas verworpen. Tenslotte verwees de Centrale Raad van Beroep te Utrecht ons naar het Hof van Justitie zoals hierboven vernoemd.Via het zgn. Tweede Front hebben enkele onafhankelijke advocaten uit de achterban voor eigen rekening enkele juridische procedures aangespannen betreffende de Nederlandse zorgwet. Die stellen dat het Nederlands recht niet op de pensionado's van toepassing is en zij daardoor geen verdragsgerechtigden kunnen zijn en zich in het woonland dus rechtstreeks als verblijvende kunnen aansluiten bij een sociale instantie. Prof. Mr. F.H.J.J. Andriessen (België)
|